ŁAJKA ZACHODNIOSYBERYJSKA

ŁAJKA ZACHODNIOSYBERYJSKA OPIS RASY 

Jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców myśliwskich, zaliczana do grupy łajek. 

RYS HISTORYCZNY

Łajka zachodniosyberyjska została wyodrębniona jako rasa w latach 50 XX wieku w wyniku krzyżowania występujących w stefie leśnej zachodniej Syberii, blisko spokrewnionych ze sobą odmian łajek, głównie mansijskiej i chantejskiej. Wpływ na rozwój rasy miały również psy myśliwskie zawiezione tam przez myśliwych z Rosji. Wzorzec łajki zachodniosyberyjskiej został opracowany w ZSRR w 1959 r. a zatwierdzony przez FCI jako rasa w 1980 r.

ZACHOWANIE I CHARAKTER

Pies samodzielny, niezależny, lecz równocześnie nawiązujący głęboką więź ze swoim właścicielem. Zawsze przyjazny w stosunku do ludzi, choć zdarza mu się, rzadko, wykazywać agresję wobec innych psów. Jak wszystkie szpice, łajka zachodniosyberyjska jest psem niepokornym, niechętnie wykonującym nużące polecenia. Wykazuje dużą wrażliwość na sposób traktowania. Pies ukarany przez właściciela, choćby podniesieniem głosu, może stracić do niego zaufanie i nabrać dystansu. Z drugiej strony jednak, właściwie układana i dobrze traktowana przez właściciela łajka, wiąże się z nim bardzo mocno emocjonalnie i staje się najwierniejszym przyjacielem.

SZATA I UMASZCZENIE

Szata składa się z włosów okrywowych oraz miękkiego, gęstego podszerstka. Włosy okrywowe grube i proste, ułożone równolegle do ciała. U psów na szyi i barkach włosy są odstające i tworzą kołnierz. Na nogach sierść jest krótka i ściśle przylegająca, jedynie po tylnej stronie kończyn może tworzyć dłuższe frędzle. Charakterystyczne jest występowanie sierści pomiędzy palcami. Ogon równomiernie porośnięty twardymi, prostymi włosami.

Maść różnorodna, koloru białego, kremowego ("kość słoniowa"), "pieprz i sól", rudy, szary, wilczasty, łaciaty i srokaty w wymienionych kolorach.

ZDROWIE I PIELĘGNACJA

Pomimo obfitej szaty łajka zachodniosyberyjska nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Jedynie w okresie linienia należy regularnie szczotkować psa w celu usunięcia obumarłego włosa. W pozostałym okresie wystarczy sporadyczne szczotkowanie. Pies, który ma możliwość kąpieli w czystej rzece lub jeziorze, chętnie sam się kąpie i nie wymaga dodatkowych zabiegów pielęgnacyjnych. Nie należy czesać i szczotkować mokrej sierści. Opieka sanitarna i zapobieganie pasożytom skóry i owłosienia jak u innych psów, zgodnie z zaleceniami weterynarza.

KOLA <3