LANDSEER

LANDSEER (TYP KONTYNENTALNO-EUROPEJSKI) OPIS RASY 

Jedna z ras psów, należąca do grupy psów w typie pinczera, sznaucera i psów molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich wraz z innymi rasami. Zaklasyfikowana do sekcji psów molosowatych w typie górskim.

RYS HISTORYCZNY

Pierwszy Landseer został sprowadzony z Nowej Funlandii do Europy na początku XVIII w. Psy przybyły na statku wraz z brytyjskim i francuskimi rybakami. Wkrótce Landseer zdobył dużą popularność w Anglii, przede wszystkim dzięki swojemu miłemu i unikatowemu wyglądowi. Paradoksalnie z powodu co raz większej popularności tej rasy na wyspach brytyjskich, populacja tych psów w Nowej Funlandii na początku XVIII w. znacznie spadła z powodu nagminnej emigracji psów na brytyjskich statkach. Rasa ta już w połowie XVIII w. cieszyła się ogromną popularnością w Anglii. Było to również zasługą wybitnego malarza angielskiego Sir Edwin Landseer, który w 1837 r. namalował słynny obraz pt. “ The Distinguished Member Of The Human Society”, którego głównym bohaterem był ogromny czarno - biały pies Na początku XIX w. psy stały się popularn na całym kontynencie europejskim. Obecnie w Polsce zarejestrowanych oficjalnie jest zaledwie 9 psów tej rasy.

UŻYTKOWOŚĆ

Pies stróżujący i towarzyszący; nie podlegają próbom pracy.

WYGLĄD

Landseer powinien sprawiać wrażenie dużego, silnego, harmonijnie zbudowanego psa. bardziej wysokonożny niż czarny nowofundland. Dotyczy to szczególnie samców.

SZATA I UMASZCZENIE

Z wyjątkiem głowy włos długi i gęsty; w dotyku delikatny; między włosem okrywowym przebija podszerstek, ale nie tak gęsty jak u czarnych nowofundlandów; dopuszczalny lekko falisty włos okrywowy na grzbiecie i udach; szata zaczesana pod włos powinna wracać do naturalnego położenia. - umaszczenie to wyraźna biel o rozrzuconych czarnych łatach na tułowiu i zadzie; szyja, przedpiersie, brzuch, nogi i ogon powinny być białe; głowa czarna; wysoce pożądane w hodowli są białe symetryczne znaczenia na kufie z zachodzącą na czoło niezbyt szeroką strzałką; występujące czarne cętki na białym tle nie są jeszcze wadą, ale należy unikać ich w hodowli.

POLA:*